Nederland Waterland op rantsoen |
|
|
|
|
 |
| 99 sec |
Nederland heeft te veel water. Tenminste, dat werd mij altijd zo op school geleerd. We bouwen dijken, pompen polders leeg en voeren regenwater zo snel mogelijk af naar zee. Watermanagement zit ongeveer in ons DNA. Toch lanceerde NOC*NSF deze zomer iets wat een paar jaar geleden misschien wat vreemd had geklonken.
Een landelijke Sproeiwijzer voor sportvelden. Een kaart waarop je kunt zien of je überhaupt nog water mag gebruiken voor je grasmat. Welkom in Nederland Waterland anno 2026.
In juli werd opgeschaald naar een feitelijk watertekort en op verschillende plekken beperkten waterschappen het gebruik van grond- en oppervlaktewater. Voor fieldmanagers is dat op zijn minst een interessante uitdaging. Iedere grasprofessional weet precies hoeveel water zijn gras nodig heeft, maar dat betekent niet dat je dat water mag geven.
|
|
Je weet precies hoeveel water jouw gras nodig heeft, maar dat betekent niet dat je dat water ook mag geven
| |
|
Ook in Fieldmanager ontkomen we niet aan het onderwerp. We schrijven steeds vaker over droogte, beregening en slimmer watergebruik. Op 10 september organiseerden we nog een praktische kennisbijeenkomst over ondergrondse druppelirrigatie. Technisch interessant natuurlijk, maar vooral een teken aan de wand. We zoeken serieus naar andere manieren om iedere druppel zo efficiënt mogelijk bij de wortel te krijgen.
Boeren en kwekers zullen die discussie herkennen. Zij moeten al jaren uitleggen wat ze gebruiken, hoeveel ze gebruiken en waarom. Gewasbeschermingsmiddelen, meststoffen, en dus ook grondwater: de maatschappelijke ruimte om simpelweg te zeggen 'dit hebben we nodig voor onze teelt' wordt kleiner. Daarbij wil ik sportvelden en landbouw niet één op één vergelijken. Een voetbalveld is geen aardappelakker en een fieldmanager is geen teler. Maar water uit dezelfde grond blijft uiteindelijk water uit dezelfde grond.
En dan wordt het interessant. Want waarom zou een boer bij waterschaarste moeten uitleggen waarom zijn gewas water nodig heeft, terwijl wij het vanzelfsprekend vinden dat een voetbalveld in augustus groen blijft?
|
|
Water uit dezelfde grond blijft uiteindelijk water uit dezelfde grond
| |
|
Natuurlijk, een natuurgrasveld heeft water nodig. Niet alleen voor het plaatje, maar om een gezonde en bespeelbare grasmat te houden. De kraan dichtdraaien en wachten op oktober is dus geen serieus beheeradvies. Maar misschien moeten we wel eerlijker kijken naar onze eigen verwachtingen. Moet een sportveld tijdens een kurkdroge zomer dezelfde kleur hebben als in april? En hoeveel water vinden we acceptabel om dat voor elkaar te krijgen? En wat is de communicatie naar de burger?
Misschien wordt dát de volgende stap in professioneel grasmanagement. Niet alleen weten wanneer je moet beregenen, maar ook kunnen uitleggen waarom je beregent en aantonen dat je geen druppel meer gebruikt dan nodig.
De Sproeiwijzer vertelt ons nu waar de kraan nog open mag. Ik vermoed dat de discussie de komende jaren een stap verder gaat. Dan wordt de vraag niet alleen óf het mag, maar ook waarom het nodig is. Boeren weten inmiddels hoe snel zo'n vraag van vrijblijvend naar dwingend kan gaan. Misschien moeten wij zorgen dat we het antwoord al hebben voordat iemand hem aan ons stelt.
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
 |
| Dit is een premium artikel |
Artikelen op de NWST sites zijn gratis en zullen altijd gratis blijven.
Voor de meest recente artikelen heb je een account nodig om verder te lezen.
Klik hier om te registeren of in te loggen.
|
|
