| Kees van Oostenrijk ,
dinsdag 17 april 2018 |
 |
| 136 sec |
Wat we ook hebben gestemd op 21 maart
De gemeenteraadsverkiezingen waren op 21 maart 2018. Voor sporters een stuk belangrijker dan de landelijke. Immers, nadat de rookwolken van dit democratische festijn zijn opgetrokken wordt duidelijk wat ze de komende vier jaar aan sportaccomodatiebeleid mogen verwachten.
Vanuit Recybem zijn wij daar dit jaar benieuwder naar dan anders, moet ik eerlijk bekennen. We gaan nu een nieuwe periode in, met in veel gemeenten een verse Raad en verse wethouders. Deze waren natuurlijk niet allemaal immuun voor de ongekend heftige en populistische hetze die tegen rubberinfill is ontketend in de afgelopen anderhalf jaar. Ik herhaal nog maar eens: enig wetenschappelijk bewijs dat de korrels kanker zouden verwekken of dat er op grote schaal metalen in de grond onder de constructies zou lekken, is niet geleverd. Andersom is er wèl veel bewijs geleverd, maar op de een of andere manier raakt dat toch ondergesneeuwd bij de emo-tv van Zembla. Zoals bij ieder populistisch onderwerp waar bewijs en onderbouwing ver te zoeken zijn en de emotie hoogtij viert, is het lekker scoren voor een nieuwe politicus om dat te doen 'wat een groot deel van de kiezers wil'. In sommige gemeenten, gelukkig niet veel, zie je dit nu al gebeuren. Het zijn er niet veel, maar als je alles bij elkaar optelt zijn in heel Nederland al miljoenen aan onnodige kosten gemaakt om het rubbergranulaat te vervangen door een veel duurder alternatief. We blijven vertrouwen op het gezonde verstand van de verantwoordelijke ambtenaren, maar eerlijk gezegd houden we ons hart ook een beetje vast.
Er blijkt wel een verklaring te zijn voor gedrag waarbij (wetenschappelijk onderbouwde) feiten het afleggen tegen meningen en emoties. De Groene Amsterdammer schreef hier onlangs een zeer interessant stuk over, hier te vinden: www.groene.nl/artikel/het-straatje-van-links. Let wel: de Groene Amsterdammer, van nature toch niet erg rechts georiënteerd, schrijft in een uitgebreid stuk over hoe ook in linkse kringen sprake is van wetenschapsontkenning.
Hier liggen pyschologische drijfveren aan ten grondslag, die ervoor zorgen dat "iederéén geneigd is om onwelgevallige wetenschappelijke kennis te verwerpen". Een hoogleraar van de Yale University wordt geciteerd, die het heeft over 'politiek gemotiveerd redeneren', wat staat voor redeneren richting het eigen gelijk. Het rubberkorreldossier wordt niet genoemd in het artikel, maar het had prima als voorbeeld kunnen dienen tussen de verhalen over glyfosaat en vaccinaties, waar ook van heftige wetenschapsontkenning sprake is. In het geval van het rubberkorreldossier bezondigen zich een aantal mensen aan wetenschapsontkenning. Het begon met de vooringenomenheid van Zembla-journalist Roelof Bosma en dit is heel snel overgenomen door 'verontruste ouders' en politici.
We zijn nu anderhalf jaar verder en het vindt nog steeds plaats. De wereldwijd vooraanstaande kinderoncoloog Prof. Dr. Archie Bleyer publiceerde onlangs samen met een epidemioloog een studie in een wetenschappelijk tijdschrift, waarin zij concluderen dat er géén verband kan worden aangetoond tussen het ontstaan van kanker bij jongeren en het sporten op rubbergranulaat. Dit nieuws werd hier in Nederland vrij groot opgepikt - maar net zo snel weer neergesabeld door de wetenschapsontkenners. "Bierviltjesonderzoek" was een term die viel. Tsja. In De Groene Amsterdammer wordt onder andere dit geschreven naar aanleiding van een psychologische studie: "...deelnemers waren [...] geneigd om resultaten te ontkennen die niet aansloten bij hun eigen overtuigingen én om onderzoek dat voor hen onwelgevallige resultaten opleverde als ongeloofwaardig aan te merken". Nog een keer: tsja. Dan kun je dus bewijs leveren wat je wilt, bijvoorbeeld dat óók op milieuvlak géén bewijs is voor verontreinig van oppervlakte- of grondwater noch van de grond onder de veldconstructie, maar mensen negeren dat dus gewoon. Omdat het niet in hun overtuiging en denkbeelden past. En dan krijg je dus gemeenteraadsleden die heel erg hard vinden dat het rubbergranulaat moet verdwijnen. "Omdat het toch wel omstreden is hoor". "Omdat er toch wel kritiek is". Zo werkt onze democratie die inmiddels tot meningencratie is verworden. Wat we ook hebben gestemd op 21 maart. Dus ik roep een ieder op om de discussies te voeren op basis van feiten - óók als je daarbij over je eigen schaduw heen moet springen en los moet durven komen van jouw eigen overtuigingen.
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
